Anthurium Red Queen

Anturium (Anthurium)
Synonimy: Kitnia
Nazwa botaniczna: Anthurium, Istnieje ok. 500 gatunków Anthurium, pochodzących głównie z Kolumbii w tropikalnej Ameryce Środkowej.
Rodzina: Obrazkowate (Araceae)
Wielkość:
Zależnie od gatunku osiągają wysokość od 20 do nawet 60cm (przy dobrej opiece).
Wygląd:
Anthurium to niewysokie epifityczne, bylinki rosnące w koronach drzew, posiadają krótkie kłącza z których na długich i mocnych łodygach wyrastają sztywne liście z wyraźnie zaznaczonym nerwem głównym. Kwiaty są zgrupowane w niewielką (do 8cm długości) kolbę otoczoną pochwą kwiatową. Rosną stosunkowo powoli, ale systematycznie, wytwarzając rocznie kilkanaście nowych liści.
Gatunki/odmiany:

A. Andrego (A. Andreanum), osiąga wysokość 50cm, ma duże sercowate jasnozielone liście, kwiaty (zależnie od odmiany) są czerwone, białe, różowe, żółte, seledynowe bądź zielonkawe z żółtą kolbą.
A. Scherzera (A. scherzerianum), osiąga wysokość 20-30cm, kolba jest czerwona, cienka i poskręcana jak sprężyna. Pochwy kwiatowe także są czerwone, ale u niektórych odmian spotyka się także białe i różowe.
A. crystallinum, główną ozdobą tego gatunku jest jaskrawe zabarwienie nerwów na liściach. Kwiaty pojawiają się rzadko, tylko przy bardzo dobrej opiece.

Występowanie:
Północne regiony Ameryki Południowej (Kolumbia, Wenezuela, Ekwador,Peru) a także Ameryka Środkowa (na południe od półwyspu Jukatan).
Informacje dodatkowe:
Łacińska nazwa rodzajowa wywodzi się od greckich słów anthos - kwiat i oura - ogon, gdy człowiek spojrzy na kwiaty to od razu domyśla się skąd wzięła się ta nazwa. Rośliny te nienawidzą przesadzania i przesadzenie może grozić śmiercią okazu, dlatego lepiej jest sadzić je w doniczkach w których były zakupione i skrzętnie je ukryć.
Zastosowanie:
Anturia sadzi się do terrariów tropikalnych, można je posadzić np. na konarach w siateczkach z ziemią bądź w specjalnych zagłębieniach na tylnej ścianie. Dobrze się komponują wraz z krotonami i storczykami. Jest dość odporne na uszkodzenia i może być sadzone do terrariów dla trochę większych i masywniejszych lokatorów (np. agama błotna, wąż pończosznik). Wszystkie gatunki są trujące!
Stanowisko:
Roślina ta preferuje miejsca jasne lub półcieniste, ciepłe o średniej wilgotności powietrza. Ziemia powinna lekka (nie zbita), najlepiej jeśli jest to ziemia kwiatowa zmieszana z torfem, korą i syropianem, w proporcji 2:2:1:1.
Hodowla:
Od czasu do czasu warto zrosić liście uważając przy tym aby nie zamoczyć kwiatów na których powstaną wtedy brązowe plamy, nawóz stosujemy raz na 2 tygodnie, zimą raz na 3 tygodnie bądź stosujemy pałeczki.
Zagrożenia:
-liście żółkną, opadają w zimie - zbyt zimno i mokro. Należy umieścić w miejscu cieplejszym i przewiewniejszym.
-liście suche, papierowe, niekiedy żółknące - roślina ma zbyt sucho, należy zwiększyć wilgotność powietrza.

Rozmnażanie:
Przez podział ale zostawmy to lepiej specjalistom, gdyż bardzo łatwo można doprowadzić do obumarcia całej rośliny.
Na podstawie własnych doświadczeń i literatury
H. Heitz "Rośliny doniczkowe"
D. Longman "Pielęgnowanie roślin pokojowych"